واقعیت این است که در شهرهای ایران خانواده ها حجم زیادی زباله تولید می کنند و این زباله ها روزانه در چندین نوبت بدون تفکیک جمع آوری می شوند. حجم زیادی از منابع مالی و نیروی انسانی و ماشین آلات شهرداری های کشور صرف جمع آوری زباله می شود و هنوز هم گلایه هایی در این زمینه دیده می شود. برای درک وضعیت گردآوری زباله در کشورهای دیگر برای نمونه نگاهی به شهر سیدنی در استرالیا می اندازیم.

در این کشور سطل های زباله استانداردی تهیه شده که معمولا به رنگ سبز تیره اند و در اختیار خانواده ها و مجتمع هاقرار می گیرند.

در استرالیا معمولا زباله های خانگی به چهار دسته تقسیم می شوند:

- زباله های تر

- زباله های خشک

- مبلمان و قطعات بزرگ که مورد نیاز نیستند

- نخاله های ساختمانی 

زباله های تر پس از آبگیری در کیسه های زباله قرارداده می شوند و در سطل های مخصوص نگه داری می شوند. این زباله ها هفته ای یکبار گردآوری می شوند.

زباله های خشک مثل مقوا و شیشه و ظروف پلاستیکی در سطل هایی که معمولا درب زرد رنگ دارند نگه داری می شوند و یک هفته در میان جمع آوری می شوند.

بسته به برنامه شهرداری و شورای شهر در هر محله سالانه یک یا دو بار به مدت یک هفته زمان تبادل وسایل اعلام می شود. به این ترتیب که خانواده ها وسایل سنگین خراب شده یا سالمی را که نیاز ندارند در بیرون منزل می گذارند و برخی از این وسایل به جای دور ریخته شدن توسط کسان دیگری که به آنها نیاز دارند مجددا جمع آوری و استفاده می شوند. معمولا وسایل برقی مثل لباسشویی و یخچال اگر خراب باشند با بریدن سیم دو شاخ برقشان معلوم می شوند. خیلی از افراد یادداشتی بر روی وسیله می گذارند تا وضعیت خرابی یا درستی آن را اعلام کنند. در پایان هفته وسایل باقیمانده توسط کامیونهای شرکت های طرف قرارداد شورای شهر به صورت تفکیک از مبدا گردآوری می شوند.

زباله های ساختمانی در خیابان دیده نمی شود و صاحبخانه موظف است با شرکتهای خصوصی برای بردن سریع آنها از درون حیاط منزل تماس بگیرد.

 

نمونه وسایل حجیم برای تبادل یا گردآوری:

و نیز:

و:

روز گردآوری زباله ها اتومبیل ها حق پارک کردن در کناره خیابان را ندارند و سطل ها باید با ترتیب خاصی در کنار خیابان و لبه جدول قرار گیرند که به صورت خودکار توسط دستگاه تخلیه شوند:

و:

 

گردآوری خودکار زباله ها هرجا ممکن باشد با ماشین های مجهز صورت می گیرد:

چنانچه افراد نیاز به تخلیه زباله ها پیش از موعد داشته باشند باید به سایت شورای شهر خود مراجعه کنند و طبق نقشه محل های تخلیه زباله ، زباله ها را به نحو مناسب به محل برسانند:

از آنجا که سطل های زباله به ویژه آنهایی که محل گردآوری زباله های تر هستند ممکن است کثیف و یا محل جمع آوری مگس شوند صاحبان خانه خود و یا توسط شرکتهایی هر از گاهی آنها را می شویند:

در مورد  نخاله های ساختمانی به هنگام ساخت و ساز، زباله های روستاها، مزرعه ها، جزیره ها، سواحل، استادیوم ها و اجتماعات از کانتینترهای بزرگ استفاده می شود که حجم زیادی از زباله را حمل می کنند:

در ایران متاسفانه زباله سازی گسترده و گردآوری سنتی و نیمه سنتی آن معضل بزرگ و پر هزینه ای برای همه شهرها به ویژه نقاط متراکم است. هرچند در مورد مناطق متراکم شهری مثل تهران که مردم در آپارتمانهای کوچک و در فضاهای کاملا فشرده زندگی می کنند نمی توان از الگوهای بالا پیروی کرد اما هنوز بسیاری از روستاهای کشور و شهرهای جنوبی، مرکزی و شرقی کشور هستند که دارای خانه هایی با متراژ بالا و حیاط هستند که به راحتی امکان نگه داری دو سطل زباله برای زباله های خشک و تر را دارند.

علاوه بر آن مهمترین مسئله ایجاد فرهنگ مسئولیت نسبت به زباله هاست که موارد متعددی مانند بیرون ریختن زباله از ماشین، رها کردن زباله در محیط و کوچه ... از آن جمله است.

این خبرها را در مورد زباله در بروجرد ببینید:

قشلاق روستایی که زباله دان شد

ماهی 300 میلیون تومان هزینه گردآوری زباله در بروجرد

کلافگی بروجردیها در مورد جایگاه دفن زباله در سراب زارم

 

ما در شهرستان ۳۵۰ هزارنفری بروجرد یک نفر مثل جواد قریب داریم که نسبت به پاکسازی محیط از آلاینده ها احساس مسئولیت و اقدام عملی می کند (منبع: فرهاد نود):

اما در کشورهای توسعه یافته اغراق نیست اگر بگوئیم  یک نفر هم نیست که نسبت به زباله ها و محیط احساس مسئولیت نکند...ببینید:

و

و

و

 

به امید شهری تمیز و زیبا و زندگی بهتر برای همه.